Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και εργαστηριακή διερεύνηση

 
 
Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είναι ένα αρνητικά κατά Gram, σπειροειδές βακτηρίδιο. Για την μικροβιολογική του ανίχνευση χρησιμοποιούνται η δοκιμασία ουρεάσης, καταλάσης και οξειδάσης, καθώς και η απουσία της υδρόλυσης της ιππουρικάσης και η απουσία της αναγωγής νατρικού άλατος.
 
Το ελικοβακτηρίδιο πυλωρού είναι ένα πολύ εξειδικευμένο βακτηρίδιο όσον αφορά τον ξενιστή του. Άλλα είδη ελικοβακτηριδίου υπάρχουν σε διάφορα θηλαστικά, όπως σε γάτες, σκύλους, χοίρους και ποντίκια.
 
Οι φαινομενικές διαφορές μεταξύ των ειδών του ελικοβακτηριδίου πυλωρού αφορούν αποκλειστικά την έκκριση ή μη έκκριση μίας κενοτοπιώδης κυτοτοξίνης (vacuolating Cytotoxin, VacA) και μιας δεύτερης τοξίνης, η οποία κωδικοποιείται ως CagA (Cytotoxin-Associated Gene, CagA). Λόγω αυτών των διαφορών διακρίνουμε τις λοιμογόνες (τύπος Ι) και μη λοιμογόνες (τύπος ΙΙ) κατηγορίες του ελικοβακτηριδίου. Οι ασθενείς με έλκος δωδεκαδακτύλου προσβάλλονται πολύ συχνότερα από τον τύπο Ι του ελικοβακτηριδίου που παράγει VacA και CagA.
Επιπλέον, υπάρχουν μελέτες, οι οποίες δεν θεωρούν πιθανή την σχέση μεταξύ μιας λοίμωξης με ελικοβακτηρίδιο, με τα είδη που παράγουν VacA και CagA και της κλινικής εικόνας ενός καρκινώματος του στομάχου.
 
Η μετάδοση του ελικοβακτηριδίου πυλωρού στον άνθρωπο δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί. Η βιβλιογραφία αναφέρει μετάδοση από του στόματος και μεταξύ στόματος και κοπράνων.
 
Βασικά ξεχωρίζουμε σε μία λοίμωξη με ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, την οξεία και την χρόνια μορφή της νόσου. Το 80-90% όλων των περιστατικών γαστρίτιδας έχουν ως αιτία την λοίμωξη με ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.
 
Στις παθήσεις που σχετίζονται με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, δηλαδή αυτές οι οποίες ξεκινούν από μία γαστρίτιδα λόγω λοίμωξης με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, ανήκουν μεταξύ άλλων το 95% του έλκους του δωδεκαδάκτυλου και το 90% του έλκους στομάχου, καθώς και 60-70% του λεμφώματος ΜΑLT (Mucosa Associated Lymphatic Tissue). Σε χρόνιες λοιμώξεις με το ελικοβακτηρίδιο πυλωρού αυξάνεται η πιθανότητα προσβολής από το λέμφωμα MALT κατά έξι φορές.
 
Στην διαγνωστική ξεχωρίζουμε μεταξύ επεμβατικών και μη επεμβατικών μεθόδων εντοπισμού. Στις επεμβατικές μεθόδους ανήκει η ιστολογική εξέταση και η ταχεία δοκιμασία ουρεάσης (π.χ. δοκιμασία CLO), η μικροβιολογική διαδικασία, όπως η καλλιέργεια ή η μοριακή-βιολογική μέθοδος (PCR). Η δοκιμασία εισπνοής C και η ορολογική εξέταση ανήκουν στις μη επεμβατικές μεθόδους.
 
 
Το 1997 καθορίστηκαν στην σύσκεψη “Konsens του Μάαστριχ» ευρωπαϊκές συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ομάδας Μελέτης Ελικοβακτηριδίου πυλωρού (EHPSG) όσον αφορά τον χειρισμό λοιμώξεων με το ελικοβακτηρίδιο πυλωρού. Μία θεραπεία εκρίζωσης (θεραπεία Tripel) συστάθηκε για όλους τους ασθενείς θετικούς προς το ελικοβακτηρίδιο πυλωρού που εμφάνιζαν έλκος στομάχου. Το πιο συνηθισμένο θεραπευτικό σχήμα είναι αναστολέας της αντλίας πρωτονίων σε συνδυασμό με αμοξυκιλλίνη και κλαρυθρομυκίνη για 8-14 μέρες. Το αποτέλεσμα της θεραπείας ελέγχεται στους δύο μήνες. Είναι σημαντικό και θα πρέπει να εξετάζονται όλα τα άτομα που υποφέρουν από δυσπεψία, ακόμη και χωρίς σημαντικά συμπτώματα και είναι κάτω των 45 ετών, με μία από τις μη επεμβατικές μεθόδους, όπως π.χ. ορολογικά (ανίχνευση αντισωμάτων IgG και IgA). Πρέπει να σημειωθεί ότι η παρουσία, στον ορό του ασθενούς, αντισωμάτων IgA έναντι του βακτηρίου υποδηλώνει ενεργεί γαστρίτιδα. Στην περίπτωση θετικού αποτελέσματος θα πρέπει να χορηγείται και σε αυτά τα άτομα θεραπευτική αγωγή. Ο εντοπισμός των αντισωμάτων IgM δεν έχει κλινική σημασία και δεν συνίσταται στην περίπτωση των ορολογικών δοκιμασιών για το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.
 
 
Η μέτρηση των αντισωμάτων στον ορού, μπορεί να γίνει μετά από την εφαρμογή μίας ριζικής θεραπείας προκειμένου να ελεγχθεί το αποτέλεσμα. Θα πρέπει όμως να ληφθεί υπόψη, ότι απαιτείται η μεσολάβηση χρονικού διαστήματος 6 μηνών μεταξύ της εξόντωσης και του ορολογικού ελέγχου, για να ανιχνευτούν σημαντικές διακυμάνσεις του τίτλου. Μετά από μια επιτυχημένη αντιμετώπιση περιμένουμε ορολογικά την μείωση των αντισωμάτων IgG και την μη ανίχνευση ή οριακές τιμές στα αντισώματα IgA και κλινικά την εξάλειψη των συμπτωμάτων. Το ποσο­στό επιτυχούς εκρίζωσης με το παραπάνω θεραπευτικό σχήμα είναι 85% περίπου. Σε περίπτωση αποτυχίας του πρώτου θεραπευτικού σχήματος συνήθως δοκι­μάζεται άλλος συνδυασμός αντιβιοτικών, πάντοτε από τον ειδικό γιατρό (γαστρεντερολόγο).
 
 
 
 
Read 2462 times
Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02